Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Według Światowej Organizacji Zdrowia ONZ (WHO) od 1990 r. wskaźnik otyłości wśród dzieci i młodzieży wzrósł czterokrotnie, z dwóch do około ośmiu procent wśród młodych ludzi w wieku od 5 do 19 lat.
W 2024 roku było ich ok170 milionów dzieci i młodzieży cierpiących na otyłość– w tym 70 milionów dzieci w wieku od pięciu do dziewięciu lat i około 100 milionów nastolatków do 19 roku życia.
Agencja zdrowia ONZ definiuje otyłość jako „chorobę przewlekłą, nawracającą” wynikającą z nadmiernego odkładania się tkanki tłuszczowej, z którą jednak można sobie poradzić dzięki skutecznej opiece.
Jaka jest stawka
WHO ostrzega, że dzieci i młodzież dotknięte tą chorobą mogą od samego początku życia mierzyć się z konsekwencjami medycznymi i społecznymi.
Otyłość zwiększa ryzyko chorób niezakaźnych, w tym cukrzycy typu 2 i chorób układu krążenia.
To takżezwiększa prawdopodobieństwo, że doświadczą napiętnowania, dyskryminacji i znęcania się, co może silnie negatywnie wpłynąć na zdrowie psychiczne.
W swoim nowym zestawie wytycznych WHO zdecydowanie zaleca zmiany diety, aktywność fizyczną i inne interwencje zmieniające zachowanie.
Leki odchudzające: ostateczność
Tonie zaleca leczenia farmakologicznegochirurgia bariatryczna (operacja zmieniająca układ trawienny w celu wywołania utraty wagi) czy urządzenia odchudzające dla dzieci w wieku 0-9 lat.
W przypadku młodzieży w wieku 10–19 lat leczenie zatwierdzonymi lekami – takimi jak terapie GLP-1 – należy rozważać jedynie wtedy, gdy nadzorowany program dotyczący stylu życia nie przyniósł poprawy.
Podobnie,W przypadku osób z ciężką otyłością można rozważyć operację bariatryczną pod ściśle określonymi warunkami.
„Podstawą opieki nad otyłością u dzieci i młodzieży nie jest medycyna czy chirurgia, ale dostęp do kompleksowego wsparcia, które umożliwia zdrowe odżywianie, aktywność fizyczną i trwałą zmianę zachowań”- powiedziała dr Luz María De Regil, dyrektor Departamentu Żywienia i Bezpieczeństwa Żywności w WHO.
Podtrzymywanie na duchu
Nowe zalecenia podkreślają również znaczenie uwzględniania zdrowia psychicznego obok otyłości, ponieważ jest ona zarówno przyczyną, jak i konsekwencją choroby.
Lęk, depresja, niska samoocena i rozregulowanie emocjonalne mogą przyczyniać się do niezdrowych zachowań żywieniowych, braku aktywności fizycznej i wycofania społecznego, podczas gdy dzieci i młodzież cierpiąca na otyłość mogą również doświadczać napiętnowania i zastraszania, które szkodzą ich dobrostanowi emocjonalnemu.
W wytycznych podkreślono, że leczenie otyłości powinno wykraczać poza utratę wagi i mieć na celu poprawę zdrowia, funkcjonowania i dobrostanu, w szczególności poprzez dostosowanie do konkretnych potrzeb każdego dziecka i zapewnienie długoterminowej obserwacji.
Akcja polityczna
Jednocześnie WHO przyznała, że leczenie samo w sobie nie jest w stanie odwrócić wzrostu otyłości: potrzebne są zmiany systemowe.
Agencja wezwała do opracowania polityk i środków, które sprawią, że zdrowa dieta i aktywność fizyczna będą bardziej dostępne i przystępne cenowo, w tym środków regulacyjnych i fiskalnych oraz działań w obszarze edukacji, planowania przestrzennego, transportu i ochrony socjalnej.
„Naszym priorytetem musi być zapewnienie każdemu dziecku i nastolatkowi dostępu do wysokiej jakości opieki i środowiska wspierającego od najmłodszych latpomagając im osiągnąć i utrzymać zdrową wagę oraz kładąc podwaliny pod zdrowie i dobre samopoczucie przez całe życie” – stwierdziła dr De Regil.
