Ten artykuł został napisany wyłącznie dla The European Sting przez panią Levinę Kulembekę, lekarza z Tanzanii, pasjonującą się zdrowiem na świecie. Jest związana z Międzynarodową Federacją Stowarzyszeń Studentów Medycyny (IFMSA), serdecznym partnerem The Sting. Opinie wyrażone w tym artykule należą wyłącznie do autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko IFMSA na ten temat ani The European Sting.
W medycynie cierpienie często skrywa się za wytwornymi prezentacjami, bezsennymi szpitalnymi zmianami i starannie wyprasowanymi białymi fartuchami. Za wizerunkiem odporności stoją studenci medycyny i młodzi pracownicy służby zdrowia, którzy po cichu walczą z lękiem, wypaleniem i wyczerpaniem emocjonalnym. Najtrudniejsze jest to, że wiele osób czuje się zmuszonych do ukrywania tego. Uśmiechaj się, pracuj i udawaj, że wszystko jest w porządku, dopóki Twoje ciało się nie załamie lub Twoje zdrowie psychiczne nie osiągnie punktu krytycznego. Dopiero wtedy ludzie zaczną traktować to poważnie.
Ironia jest bolesna. Szkolimy przyszłych pracowników służby zdrowia w zakresie rozpoznawania chorób u innych, jednocześnie ucząc ich ignorowania ich u siebie. W wielu szkołach medycznych i środowiskach szkoleniowych walka emocjonalna jest nadal postrzegana jako słabość. Studenci boją się, że zostaną uznani za niezdolnych, nieprofesjonalnych lub „niewystarczająco silnych” do leczenia. Wielu z nich wybiera ciszę zamiast szukać pomocy. Problemem jest nie tylko obciążenie pracą, ale także kultura otaczająca medycynę. Długie godziny pracy, nauczanie oparte na strachu, upokorzenie na treningu, ciągła rywalizacja i narażenie na ludzkie cierpienie powoli wyczerpują człowieka emocjonalnie. Wielu studentów rozpoczyna naukę na studiach medycznych, kierując się empatią i celem, ale okazuje się, że są wyczerpani i oderwani.
The Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne wielokrotnie ostrzegał, że wypalenie zawodowe, stany lękowe, depresja i chroniczny stres wśród pracowników służby zdrowia zagrażają zarówno bezpieczeństwu pacjentów, jak i jakości opieki. Podobnie Centrum Zdrowia Psychicznego w Miejscu Pracy podkreśla, że zdrowe miejsca pracy są niezbędne dla długoterminowego dobrego samopoczucia i wydajności zawodowej. Według Światowa Organizacja Zdrowiadepresja i stany lękowe kosztują globalną gospodarkę prawie 1 bilion dolarów rocznie w postaci utraty produktywności, podczas gdy wypalenie zawodowe spowodowane niekontrolowanym stresem w miejscu pracy stale rośnie na całym świecie. Co odtąd stanie się z przyszłymi pracownikami służby zdrowia?
Niezaprzeczalna prawda jest taka, że medycyna jest piękna, ale nie możemy w dalszym ciągu gloryfikować wyczerpania jako dowodu poświęcenia. Prośba o pomoc nie powinna być postrzegana jako porażka. W rzeczywistości rozpoznanie, kiedy potrzebne jest wsparcie, jest oznaką samoświadomości i siły. Szkoły medyczne i instytucje opieki zdrowotnej muszą tworzyć środowisko, w którym uczniowie czują się wspierani, a nie zastraszani. Same kampanie wellness nie wystarczą, jeśli toksyczne kultury pozostaną niezmienione. Być może najniebezpieczniejszym mitem w opiece zdrowotnej jest to, że uzdrowiciele są w jakiś sposób odporni na ból. Nie są. Przyszłość medycyny będzie zależeć nie tylko od postępu naukowego, ale także od tego, czy systemy opieki zdrowotnej nauczą się chronić dobrostan psychiczny ludzi, którzy mają go zapewnić.
O autorze
Ten artykuł został napisany wyłącznie dla The European Sting przez panią Levinę Kulembekę, lekarza z Tanzanii, pasjonatkę globalnego zdrowia, przywództwa i propagowania zdrowia. Jest związana z Międzynarodową Federacją Stowarzyszeń Studentów Medycyny (IFMSA), serdecznym partnerem The Sting i jest aktywnym członkiem. Opinie wyrażone w tym artykule należą wyłącznie do autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko IFMSA na ten temat ani The European Sting
