© Unia Europejska, 2018 / Źródło: KE – Usługa Audiowizualna / Foto: Łukasz Kobus
Ten artykuł powstał dzięki strategicznej współpracy firmy Europejskie Żądło ze Światowym Forum Ekonomicznym.
Autor: Rob Smith, Treść kształtująca. Poglądy wyrażone w tym artykule należą do autora i niekoniecznie do The European Sting.
W 2017 r. Dania wygenerowała 74% swojej energii ze źródeł odnawialnych, co czyni ją światowym liderem w dziedzinie energii odnawialnej. Jednak to nie główni dostawcy energii w kraju powodują odejście od paliw kopalnych. Jest to raczej wzrost liczby tak zwanych „obywateli energii” – ludzi, którzy decentralizują miks energetyczny i instalują mniejsze projekty dotyczące energii odnawialnej. Sprzyja temu polityka rządu, taka jak wydawanie pozwoleń na projekty wiatrowe tylko wtedy, gdy deweloperzy są w co najmniej 20% własnością społeczności lokalnych.
Nie dotyczy to tylko Danii – w dużej części Europy obywatele zajmujący się energią odgrywają coraz ważniejszą rolę. W Niemczech 42% energii odnawialnej zainstalowanej w 2017 r. zawdzięczamy obywatelom i spółdzielniom energetycznym. Gdyby liczyć ją jako firmę, obywatelska energia słoneczna w samych Niemczech znalazłaby się obecnie w gronie 15 największych sprzedawców detalicznych energii w Europie, produkując 79 terawatogodzin energii elektrycznej.
Technologia jest już dostępna
Raport Europejskiej Federacji Energii Odnawialnych i różnych organizacji partnerskich przewiduje, że do 2050 r. obywatele Europy zajmujący się energią będą mogli wytwarzać dwukrotnie więcej energii niż obecnie wytwarzają elektrownie jądrowe.
W raporcie wskazano, że dostępna obecnie technologia, począwszy od nowoczesnych systemów magazynowania po technologie reagowania na zapotrzebowanie, w tym systemy akumulatorów sieciowych i elektryczne kotły grzewcze, zapewnia opłacalność systemu energii w 100% odnawialnej, przy czym największy potencjał można znaleźć w zwiększaniu efektywności energetycznej. Wzajemne połączenia na całym kontynencie również pomogłyby w urzeczywistnieniu transformacji energetycznej, przy czym w raporcie argumentuje się, że transformacja ta stanowi również szansę dla Europy na zostanie światowym liderem w dziedzinie energii odnawialnej. Projekty te mogą stworzyć miliony miejsc pracy w całej Europie, w tym ponad 1,5 miliona w Niemczech i ponad 900 000 we Włoszech.
Sztuczna inteligencja pomoże poprawić wydajność
Nie tylko ludzie mogą przekształcić Europę w kontynent w 100% odnawialny.
Raport PwC zatytułowany „Wykorzystanie sztucznej inteligencji dla Ziemi” analizuje potencjalne możliwości, jakie sztuczna inteligencja może zmienić sposoby radzenia sobie ze zmianami klimatycznymi. W przypadku czystej energii uczenie maszynowe jest wykorzystywane do dopasowywania wytwarzania i zapotrzebowania na energię w czasie rzeczywistym, co pozwala pełniej wykorzystać potencjał „inteligentnych sieci”, zmniejszyć nieprzewidywalność oraz zwiększyć wydajność, bilansowanie mocy, wykorzystanie i magazynowanie energii odnawialnej – czytamy w raporcie. Na przykład norweska firma energetyczna Agder Energie również wykorzystuje sztuczną inteligencję i chmurę do przewidywania zmieniających się potrzeb energetycznych w kraju i przygotowywania się na nie. Szereg start-upów, w tym Power Ledger i WePower, oferuje również rozwiązania oparte na blockchainie, zaprojektowane w celu umożliwienia handlu energią odnawialną typu peer-to-peer. Technologia ta umożliwia indywidualnym właścicielom energii, takim jak klienci indywidualni, sprzedaż nadwyżek energii nie tylko przedsiębiorstwom energetycznym, ale także swoim sąsiadom.
Koszt wyjścia poza sieć
Aby jednak wdrożenie tego typu technologii stało się rzeczywistością, polityka musi ewoluować. Istniejące sieci elektroenergetyczne są drogie w budowie i utrzymaniu. Koszt ten – „opłata sieciowa” – jest dzielony i dodawany do rachunku za prąd każdego użytkownika.
Dlatego też, jeśli duża liczba konsumentów zdecyduje się na odejście od sieci i utworzenie indywidualnych sieci, ci, którzy pozostaną w sieci – zazwyczaj dlatego, że nie stać ich na początkowe koszty paneli słonecznych i magazynowania baterii – ponoszą wyższe opłaty za utrzymanie działania sieci. Jednak w miarę jak koszty spadają, a instalacja technologii staje się tańsza, energia spoza sieci prawdopodobnie stanie się nową normą – nawet w krajach rozwijających się, gdzie decydenci często niechętnie zmieniają system energetyczny, ponieważ przerwy w dostawie prądu mogą rozwścieczyć wyborców.
Oczekuje się, że w ciągu najbliższych czterech lat projekty związane z energią poza siecią w Azji i Afryce Subsaharyjskiej potroją się, osiągając ponad 3000 megawatów, według raport Międzynarodowej Agencji Energii „Renewables 2017”.z której wynika, że znaczna część tego wzrostu będzie pochodzić z zastosowań przemysłowych, minisieci i domowych systemów fotowoltaicznych napędzanych rządowymi programami elektryfikacji i inwestycjami sektora prywatnego. Rynek systemów fotowoltaicznych charakteryzuje się tak dużym wzrostem. Przewiduje się, że do 2022 r. technologia ta zapewni podstawowe usługi elektryczne prawie 70 milionom więcej ludzi w Azji i Afryce Subsaharyjskiej.
