Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Sekretarz Generalny ONZ wezwał do zakończenia „wojny z naturą”. W poniedziałek rządy zgromadzone w Erewaniu w Armenii będą musiały zmierzyć się z bardziej praktycznym pytaniem: czy robią wystarczająco dużo, aby wygrać pokój i przywrócić światowe cele w zakresie różnorodności biologicznej?
COP17, Konferencja ONZ na temat różnorodności biologicznej, znajduje się w krytycznym półmetku światowych wysiłków na rzecz zatrzymania i odwrócenia utraty różnorodności biologicznej do 2030 r. Spotkanie, które odbędzie się w dniach 19–30 października, pozwoli podsumować postęp, określić, gdzie kraje pozostają w tyle i, co najważniejsze, rozważyć, w jaki sposób przyspieszyć działania w ciągu najbliższych czterech lat.
Oto, co musisz wiedzieć:
Po pierwsze: jakie są globalne ramy różnorodności biologicznej?
Duży obraz: Pomyśl o Globalnych Ramach Różnorodności Biologicznej Kunming-Montreal jako o światowym planie powstrzymania i odwrócenia procesu niszczenia przyrody.
Uzgodniony w 2022 r., zawiera 23 cele na rok 2030 i cztery cele długoterminowe na rok 2050. Zajmuje się głównymi czynnikami powodującymi utratę różnorodności biologicznej, w tym zmianami w sposobie użytkowania lądów i mórz, niezrównoważoną eksploatacją gatunków, zmianą klimatu, zanieczyszczeniem i gatunkami inwazyjnymi.
Jego najbardziej znaną ambicją jest „30 na 30”: ochrona 30 procent lądów i mórz do 2030 r., czyli ostatecznego terminu osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ONZ.
Ramy te sięgają jednak znacznie dalej i obejmują finansowanie różnorodności biologicznej, reformę szkodliwych zachęt, zachęcanie do bardziej zrównoważonej produkcji i konsumpcji oraz zajęcie się wpływem i zależnością przedsiębiorstw od przyrody.
Jak się mamy?
Kontrola rzeczywistości: Nie poruszamy się wystarczająco szybko.
Był ruch. Prawie 90 procent ze 196 stron Konwencji o różnorodności biologicznej ustanowiło krajowe cele w zakresie różnorodności biologicznej, blisko 60 procent opracowało krajowe strategie i plany działania w zakresie różnorodności biologicznej, a ponad 70 procent przedłożyło sprawozdania krajowe.
Jednak mniej niż połowa celów krajowych ocenionych przez strony jest realizowana. Ambicje również nie osiągnęły celu „30 na 30”, choć nadal utrzymują się poważne luki w zakresie finansów, potencjału, współpracy i danych niezbędnych do śledzenia postępów.
Jak sekretarz generalny António Guterres powiedział w piątek przywódcom w Erewaniu: „W połowie roku 2030 Erewan to moment, w którym ponosimy odpowiedzialność”.
Co właściwie leży na stole podczas COP17?
Dlaczego to ma znaczenie: COP17 zasadniczo polega na przejściu od obietnic do realizacji.
Wśród najważniejszych problemów, z którymi będą się borykać rządy, znajdują się:
- Podsumowanie: Kraje przeprowadzą w ramach tych ram pierwszy globalny przegląd zbiorowego postępu, sprawdzając, co udało się osiągnąć od 2022 r. i gdzie potrzebne są szybsze działania.
- Zamknięcie luki wdrożeniowej: Pytanie brzmi, jak przełożyć krajowe cele i plany na wymierne rezultaty w terenie.
- Znalezienie pieniędzy: Ramy wymagają co najmniej Do 2030 r. 200 miliardów dolarów rocznie ze wszystkich źródełwedług ambasadora Armenii przy ONZ Paruyra Hovhannisyana, w tym co najmniej 30 miliardów dolarów na międzynarodowe finansowanie różnorodności biologicznej.
- Aby fundusz Cali działał: Rządy będą miały możliwość poczynienia postępów w zakresie praktycznych ustaleń dotyczących funduszu, którego celem jest wspieranie sprawiedliwego i sprawiedliwego podziału korzyści wynikających z komercyjnego wykorzystania cyfrowych informacji o sekwencji zasobów genetycznych.
- Postęp śledzenia: Potrzebne jest lepsze monitorowanie, lepsze dane, potencjał i współpraca, aby kraje mogły zmierzyć, czy zobowiązania rzeczywiście przynoszą rezultaty.
- Zmiana ekonomii: Niektóre z obszarów najbardziej opóźnionych wymagają działań poza ministerstwami środowiska, w tym w zakresie finansów, biznesu, zrównoważonej konsumpcji i szkodliwych zachęt.
Próba Erewania
Dla gospodarza Armenii sukces oznacza, że COP17 stanie się zarówno wydarzeniem, jak i wydarzeniem „COP przeglądu” i „COP wdrożenia”.
„Nie możemy traktować roku 2030 jako odległego terminu” – powiedział Ambasador Hovhannisyan Wiadomości ONZ. „Decyzje podjęte w Erewaniu muszą pomóc wypełnić lukę między zobowiązaniami a wynikami w terenie”.
Hambardzum Matevosyan, minister środowiska Armenii i przyszły prezydent COP17, przedstawia postęp w prosty sposób: podczas COP15 stworzono ramy, a podczas COP16 zaawansowane mechanizmy ich wdrożenia. COP17, stwierdził, musi ustalić, „na jakim etapie jesteśmy, co się sprawdza, gdzie postęp jest niewystarczający i co należy zmienić”.
Najważniejsze
Różnorodność biologiczna może wydawać się abstrakcyjna. Jej strata to nic innego jak.
Jak António Guterres przypomniał w piątek przywódcom, od tego zależy żywność, którą jemy, woda, którą pijemy i powietrze, którym oddychamy. Pytanie w Erewaniu brzmi, czy kraje są w stanie wystarczająco szybko przekształcić ambitne globalne porozumienie w działania.
W czwartek, publikując ważny raport ONZ oceniający globalny postęp w ramach przełomowych ram Kunminga, Astrid Schomaker, sekretarz wykonawcza Konwencji o różnorodności biologicznej, sformułowała wyzwanie: „Wiemy, na czym stoimy. Wiemy, gdzie są luki. Teraz musimy współpracować, aby je zamknąć. „
