(Markus Spiske, Unsplash)
Artykuł ten został napisany wyłącznie dla The European Sting przez panią Fatimę Ali, studentkę piątego roku medycyny w Imperial College w Londynie, która ukończyła również studia na kierunku zarządzanie biznesem w opiece zdrowotnej w Imperial College Business School. Jest zrzeszona w Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Studentów Medycyny (IFMSA), serdecznym partnerem The Sting. Opinie wyrażone w tym artykule należą wyłącznie do autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko IFMSA na ten temat ani The European Sting.
Zanieczyszczenie powietrza i zmiany klimatyczne to dwie strony tego samego medalu. Jedno i drugie wpływa na nas wszystkich – ale na każdego z nas wpływa inaczej. Zmiany klimatyczne i nierówności wpisują się w złożone błędne koło. Chociaż nierówności decydują o nieproporcjonalnym negatywnym wpływie zagrożeń klimatycznych na osoby znajdujące się w niekorzystnej sytuacji, wpływ zagrożeń klimatycznych z kolei skutkuje większymi nierównościami. Dlatego też, aby całościowo uporać się ze zmianą klimatu, musimy stawić czoła także niesprawiedliwościom strukturalnym. Jako siła napędowa gospodarki wielu krajów, sektor opieki zdrowotnej ma wyjątkową okazję do wytyczenia drogi naprzód. Uwzględnienie czynników ryzyka dla środowiska w przypadku pogłębiania się nierówności w zdrowiu jest niezbędne dla zapewnienia szerszego wsparcia społeczno-politycznego dla zatwierdzania odpowiednich działań legislacyjnych i utrzymywania standardów ochrony zdrowia środowiskowego. Zanieczyszczenie powietrza ma bezpośredni i pośredni wpływ na zdrowie. Bezpośrednio poprzez choroby serca lub układu oddechowego, takie jak astma. Ale powoduje także pośrednie skutki dla zdrowia, takie jak niska masa urodzeniowa, wpływ na zdrowie psychiczne w wyniku utraty bezpieczeństwa w domu lub niedożywienie z powodu suszy. Mimo to szkoły/uczelnie nie uwzględniły formalnie w podstawie programowej skutków zdrowotnych zmian klimatycznych ani niesprawiedliwości z nimi związanych. Wszyscy musimy zdać sobie sprawę, że osoby najbardziej bezbronne, czyli większość użytkowników naszej służby zdrowia, są dotknięte nieproporcjonalnie. Młodzi ludzie mają bystrość, odwagę i odwagę, aby mówić prawdę i wprowadzać radykalne zmiany w agendzie klimatycznej – na przykład tworząc interdyscyplinarne zespoły i innowacyjne rozwiązania. Jednakże odpowiedzialność za zaangażowanie młodzieży działa w obie strony. Osoby zajmujące się zmianami klimatycznymi i polityką muszą wzmacniać swoją młodzież. Młodzi ludzie powinni być wszędzie, gdzie podejmowane są decyzje, ponieważ to oni będą ponosić ciężar zmian klimatycznych przez całe życie, a przyszłe pokolenia odczują to szczególnie poważnie. Aby osiągnąć znaczący udział młodzieży w działaniach klimatycznych, możemy zacząć od stosowania trzech podstawowych strategii: inwestowania w zaangażowanie młodzieży w agendę klimatyczną, tworzenia trwałych wzajemnych partnerstw i reformowania etosu organizacyjnego w celu poprawy dostępności dla młodych ludzi. Bank Światowy zdefiniował rozwój partycypacyjny jako „proces, poprzez który zainteresowane strony wywierają wpływ i dzielą kontrolę nad inicjatywami rozwojowymi oraz decyzjami i zasobami, które na nie wpływają”. Rzeczywiście nadal istnieją różnice zdań między młodzieżą co do tego, jak powinno wyglądać dobre uczestnictwo. Niezależnie od tego, jeśli uda się znaleźć pewne wspólne wartości z innymi zainteresowanymi stronami, grupy mogą współpracować w celu ustanowienia wzajemnego zaufania i partnerstwa. To z kolei doprowadzi do poprawy jakości reprezentatywnych decyzji środowiskowych, a młodzi ludzie będą mieli poczucie odpowiedzialności za procesy. Sukces młodzieżowych grup klimatycznych, a także indywidualnych działaczy, jest pięknym przypomnieniem, że los ludzkości w tym decydującym zagrożeniu naszych czasów zależy od wspierania głosu młodych i niedostatecznie reprezentowanych oraz torowania drogi dla znaczącego wzajemnego dobrobytu. Wszyscy mamy obowiązek nadać programowi klimatycznemu jeszcze większą pilność i dynamikę, ponieważ konsekwencje niedociągnięć byłyby tak katastrofalne, że nasz świat stałby się nie do poznania.
O autorze
Fatima Ali jest studentką piątego roku medycyny w Imperial College w Londynie, a także ukończyła studia z zakresu zarządzania przedsiębiorstwem w opiece zdrowotnej w Imperial College Business School. Jako Młodzieżowa Ambasador Pokoju ONZ ds. Humanitarnych w Wielkiej Brytanii angażuje się w politykę pokojowo-zdrowotną na poziomie krajowym i międzynarodowym. Fatima reprezentowała także Wielką Brytanię na licznych wydarzeniach, w tym na szczycie ECOSOC ONZ, szczycie klimatycznym UE i szczycie ONZ ds. humanitarnych. Jest także stypendystką Akademii Liderów Opieki Zdrowotnej i interesuje się zdrowiem publicznym oraz wykorzystaniem innowacji do wprowadzenia radykalnych zmian w walce z najważniejszym zagrożeniem naszych czasów.
