Potrzebny jest „rzeczywisty wpływ w terenie”, ponieważ Indonezja popiera reformę ONZ

Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.

Indonezja oczekuje „wzmocnionego systemu wielostronnego, który wywrze realny wpływ w terenie”, co będzie jednym z kluczowych rezultatów trwającej reformy Organizacji Narodów Zjednoczonych, według ustępującego wiceministra spraw zagranicznych kraju ds. współpracy wielostronnej Tri Tharyata.

Inicjatywa ONZ80 to ogólnosystemowe wysiłki reformatorskie mające na celu uczynienie ONZ bardziej skuteczną, spójną i lepiej wyposażoną do zapewniania rezultatów w zmieniającym się świecie

Z okazji zbliżającego się przejścia na emeryturę śp. Wiadomości ONZ rozmawiał z panem Tharyatem o roli systemu rozwoju ONZ w krajach o średnich dochodach, takich jak Indonezja, oraz o tym, jak najlepiej wykorzystać partnerstwo z ONZ.

Jaka jest rola systemu rozwoju ONZ w kraju o wyższym średnim dochodzie, takim jak Indonezja?

System rozwoju ONZ musi pozycjonować się jako partner strategiczny, którego podstawowe wartości obejmują cztery obszary.

Rola ONZ w Indonezji znajduje odzwierciedlenie w naszych ramach współpracy na lata 2026–2030, które są zgodne z priorytetami krajowymi Indonezji i obejmują rozwój społeczny, środowisko i dekarbonizację, a także transformację gospodarczą i cyfrową.

Ambicje Ram obejmują 18 strategicznych priorytetów w ramach trzech celów, co stwarza ryzyko zbyt szerokiego rozproszenia wysiłków, aby wygenerować głęboki, katalityczny wpływ.

Rozwiązanie problemu utrzymujących się dysproporcji w Indonezji na rozległym archipelagu będzie wymagać poziomu szczegółowości, który ramy krajowe mogą zapewnić jedynie częściowo. Będzie to wymagało dużego zaangażowania ze strony władz prowincji i gmin.

Co uznałbyś za najważniejsze elementy wkładu zespołu krajowego ONZ w Indonezję?

Każdy sukces Zespołu Krajowego ONZ jest sukcesem własnej wizji i przywództwa Indonezji. ONZ jest cennym partnerem w przyspieszaniu realizacji naszych krajowych priorytetów.

Istnieją trzy najważniejsze elementy, które są mierzalne, istotne dla całego kraju i wybiegające w przyszłość.

Jak zmierzyć sukces tej współpracy?

Kaskaderstwo jest najwyższym priorytetem krajowym. ONZ, w szczególności UNICEF, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Światowy Program Żywnościowy (WFP), zapewniły pomoc techniczną, najlepsze światowe praktyki oraz wsparcie łańcucha dostaw w zakresie zdrowia matek, karmienia piersią, a także wody i urządzeń sanitarnych.

W rezultacie Indonezja zmniejszyła częstość występowania karłowatości z 37% w 2013 r. do 21,6% w 2022 r.

Kiedy pandemia uderzyła, WHO, UNICEF i inne agencje ONZ wniosły wkład w ratowanie życia i pomogły w nadzorze genomicznym, mapowaniu dostaw tlenu, logistyce łańcucha chłodniczego szczepionek i informowaniu o ryzyku.

ONZ wsparła dostarczenie ponad 400 milionów dawek szczepionek, przeszkoliła tysiące pracowników służby zdrowia i pomogła w utrzymaniu rutynowych szczepień podczas pandemii.

Kiedy świat stanął w obliczu bezprecedensowego kryzysu, zespół krajowy ONZ był z nami nie jako osoby z zewnątrz, ale jako zaufani partnerzy w terenie, od Acehu po Papuę.

Jeśli chodzi o transformację ekologiczną i odporność na zmianę klimatu, Program Rozwoju ONZ (UNDP), Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) oraz Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) wspierają przywracanie namorzynów, systemy wczesnego ostrzegania, planowanie sprawiedliwej transformacji energetycznej i zrównoważone rolnictwo.

Od ochrony naszych wybrzeży po tworzenie ekologicznych miejsc pracy – partnerstwa te przynoszą rzeczywiste rezultaty dla naszych ludzi i planety.

Jakiej rady udzieliłbyś innym Ministerstwom Spraw Zagranicznych, jak najskuteczniej współpracować z ONZ?

Przede wszystkim traktujcie Zespół Krajowy ONZ jako strategicznego partnera w realizacji Waszych priorytetów krajowych.

W szczególności mogę udzielić trzech praktycznych rad:

Jakiego rodzaju ONZ chciałaby, aby Indonezja wyłoniła się z procesu ONZ80?

Indonezja chciałaby, aby ONZ była bardziej responsywna, skuteczna, budząca zaufanie i lepiej przygotowana do stawienia czoła dzisiejszym złożonym i wzajemnie powiązanym wyzwaniom.

Oczekujemy wzmocnionego systemu wielostronnego, który wywrze realny wpływ w terenie, szczególnie we wspieraniu zrównoważonego rozwoju, pokoju i odporności.

Obejmuje to ONZ, która jest bardziej spójna we wszystkich swoich filarach, skuteczniejsza w swoich działaniach i bardziej włączająca w odzwierciedlaniu głosów i priorytetów krajów rozwijających się.

Ostatecznie ONZ musi pozostać zakotwiczona w swoich podstawowych zasadach, dostosowując się jednocześnie do zmieniającego się globalnego krajobrazu. Przede wszystkim Indonezja marzy o ONZ, która odpowiada na potrzeby i aspiracje szerszego grona członków, a nie służy interesom nielicznych.

Jak widzisz rolę Indonezji w ONZ w nadchodzących latach?

W październiku ubiegłego roku obchodziliśmy dwa znaczące kamienie milowe: 80. rocznicę powstania Organizacji Narodów Zjednoczonych i 75. rocznicę dumnego przyłączenia się Indonezji do tej wspaniałej instytucji.

Wierzymy, teraz bardziej niż kiedykolwiek, że złożone wyzwania naszych czasów można rozwiązać jedynie dzięki zbiorowej determinacji, wspólnej odpowiedzialności i prawdziwemu partnerstwu.

Przekonanie to nie jest jedynie retoryczne. Znajduje to odzwierciedlenie w głębokim i produktywnym partnerstwie między Indonezją a systemem ONZ tutaj, w kraju, partnerstwie zbudowanym na zaufaniu, dialogu i wzajemnym zaangażowaniu. Jesteśmy zdeterminowani, aby zapewnić, że to partnerstwo w dalszym ciągu będzie przynosiło rzeczywisty i wymierny wpływ na obywateli Indonezji.

Indonezja aktywnie stara się o niestałe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ na lata 2029–2030. Jest to kandydatura odzwierciedlająca nasze zaangażowanie w bardziej bezpośrednie przyczynianie się do utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa na najwyższym poziomie.