Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Safa ma 14 lat. Jej matka zmarła na początku tego roku. Ona nie ma braci ani sióstr. A kilka tygodni temu, gdy kryzys zaczął się pogłębiać, ojciec wydał ją za mąż za starszego mężczyznę, obawiając się, że jeśli zginie w działaniach wojennych, nie będzie już nikogo, kto by ją chronił.
„Słowa Safy pokazują, jak wojna może pozbawić ochrony na każdym kroku” – powiedział we wtorek dziennikarzom w Genewie Francesco Galtieri, przedstawiciel Funduszu Ludnościowego ONZ (UNFPA) w Jemenie, przemawiając za pośrednictwem łącza wideo z Adena.
Adres URL tweeta
Jej jest „a wymownym przypomnieniem niemożliwych wyborów, przed którymi stoją niektóre rodziny i niszczycielskie konsekwencje, szczególnie dla dziewcząt” – powiedział.
Walki w niektórych częściach Jemenu nasiliły się do poziomu nienotowanego od 2020 r., a wysiedlenia z zachodniego wybrzeża i Taiz wzrosły trzykrotnie: prawie 300 000 ludzi zostało wypędzonych ze swoich domów, z czego ponad połowę stanowiły kobiety i dzieci.
Ponad jedną trzecią wysiedlonych rodzin kieruje kobieta.
W miejscach wysiedleń, do których trafiają, spotykają się kobiety i dziewczęta zwiększone ryzyko przemocy seksualnej, molestowania, wyzysku oraz przymusowych małżeństw i małżeństw dzieci; zagrożenia, które – oprócz straty i niepewności – niszczą ich zdrowie psychiczne i psychospołeczne.
Herbata, chleb, zwykły ryż
W mieście Taiz położne są jednymi z pierwszych, które zbierają żniwo wojny.
Z doniesień wynika, że poważnie niedożywione kobiety w ciąży przeżywają dzięki jednemu lub co najwyżej dwóm posiłkom dziennie – „filiżance herbaty lub kawałkowi chleba i zwykłego ryżu”. Liczba poronień wzrasta, a coraz więcej kobiet rodzi w domu, w sposób niebezpieczny.
Spośród ponad 13 000 kobiet w ciąży w rejonie Taiz około 6400 zostało wysiedlonych. Wśród tych kobiet UNFPA spodziewa się mniej więcej 1500 nagłych przypadków położniczychspowodowane kosztami chodzenia dla bezpieczeństwa w czasie ciąży, rodzenia dzieci i wszystkiego, co można uratować.
„Żadna kobieta nie powinna ryzykować życia tylko dlatego, że rodzi nowe życie w strefie działań wojennych”- powiedział pan Galtieri.
Szpital na krawędzi
W Szwedzkim Szpitalu dla Macierzyństwa i Dzieciństwa, głównej placówce opieki położniczej w mieście, wskaźnik przeżywalności spada. Dostawy zmniejszyły się o połowę, z dziesięciu dziennie do około pięciu.
Inkubatory dla wcześniaków zmniejszono z 40 do 10 z powodu braku paliwa. Liczba przyjęć w nocy spadła prawie do zera, ponieważ brak bezpieczeństwa i ostrzał uniemożliwiają kobietom podróżowanie, a pracownicy służby zdrowia w ogóle mają trudności z dotarciem na oddziały.
Jeśli w nadchodzących dniach ograniczenia dostępu nie zostaną zniesione, ostrzegł Galtieri, „sam szpital może zostać zamknięty”.
W całym Taiz tylko pięć z 27 wyznaczonych szpitali położniczych i noworodkowych działa choć częściowo.
Przed tą eskalacją szacunkowo trzy kobiety codziennie umierały przy porodzie w Jemenie, który ma najwyższy wskaźnik umieralności matek w regionie arabskim.
UNFPA i jej partnerzy reagują wszędzie tam, gdzie pozwala na to dostęp. Około 129 położnych środowiskowych poszukuje kobiet w ciąży na obszarach, którymi się zajmują, a pięć mobilnych zespołów świadczy usługi w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i ochrony.
Jednak zbyt często, stwierdził Galtieri, potrzeby kobiet i dziewcząt są w pierwszej kolejności pomijane i wysłuchiwane jako ostatnie. Społeczeństwa chwalą odporność kobiet, nie stając po ich stronie w żaden namacalny sposób.
„Ich głosy nie mogą zniknąć za statystykami wojennymi.”
