O nas
Kontakt

Zmiany klimatyczne kosztowały UE 145 miliardów euro w ciągu dekady

Laura Kowalczyk

Ten artykuł został napisany wyłącznie dla The European Sting przez jedną z naszych namiętnych czytelniczek, panią Maryam Latif, posiadającą tytuł licencjata z mikrobiologii z Pakistanu. Opinie wyrażane na łamach odzwierciedlają jedynie poglądy autora i niekoniecznie stanowisko The European Sting w tej kwestii.

(Źródło: Unsplash)

Ten artykuł powstał dzięki współpracy The European Sting ze Światowym Forum Ekonomicznym.

Autor: Stefan Ellerbeck, starszy pisarz, treści formatywne


  • Według Eurostatu w ciągu dekady UE straciła około 145 miliardów euro w wyniku wydarzeń związanych ze zmianą klimatu.
  • Światowa Organizacja Meteorologiczna twierdzi, że w ciągu ostatnich 30 lat temperatury w Europie rosły szybciej niż na jakimkolwiek innym kontynencie.
  • UE twierdzi, że jej inicjatywa Zielonego Ładu skupi się zarówno na łagodzeniu zmiany klimatu, jak i adaptacji, aby pomóc Unii stać się neutralną pod względem emisji dwutlenku węgla do 2050 r.

Jeśli mieszkasz w Europie i myślisz, że teraz jest cieplej niż wtedy, gdy byłeś młodszy, masz rację.

Według Światowej Organizacji Meteorologicznej w ciągu ostatnich 30 lat temperatury w regionie wzrosły ponad dwukrotnie w stosunku do średniej światowej – czyli więcej niż na jakimkolwiek innym kontynencie. Mówi, że w latach 1991–2021 temperatury rosły średnio o około +0,5°C na dekadę. W latach 1997–2021 grubość lodu alpejskiego spadła o 30 metrów.

https://cdn.jwplayer.com/players/GH5zEKdy-ncRE1zO6.html

Liczenie kosztów zmian klimatycznych

Wiadomość ta pojawia się po publikacji danych na temat szkód gospodarczych spowodowanych wydarzeniami klimatycznymi w 27 krajach członkowskich bloku. Według Eurostatu szacuje się, że fale upałów, powodzie i burze spowodowały w UE straty gospodarcze w wysokości 145 miliardów euro w ciągu ostatniej dekady.

Urząd statystyczny Komisji Europejskiej podaje, że 30-letnia średnia ruchoma strat gospodarczych związanych z klimatem rosła w tym samym okresie o prawie 2% rocznie. Pokazuje to wyraźną tendencję, jak przedstawiono w szacunkach Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) przedstawionych poniżej.

Rysunek przedstawiający straty gospodarcze związane ze zmianą klimatu według rodzaju zdarzenia

Straty gospodarcze związane ze zmianą klimatu w UE wzrastały o prawie 2% rocznie w latach 2010–2020. Zdjęcie: Eurostat/EEA

Największe łączne straty w latach 2010–2020 miały miejsce w 2017 r. i wyniosły prawie 27,9 mld euro. Komisja Europejska twierdzi tak ze względu na silne fale upałów, które w tym roku spowodowały pożary.

W 2020 r. Grecja odnotowała najwyższe straty związane z klimatem spośród wszystkich krajów w bloku – 91 euro na mieszkańca. To ponad trzykrotnie więcej niż średnia UE wynosząca 27 euro. Najniższe straty w tym okresie odnotowano w Bułgarii i wyniosły 0,70 euro na mieszkańca.

Rysunek przedstawiający straty gospodarcze związane ze zmianą klimatu

Grecja poniosła w 2020 r. największe straty gospodarcze spośród krajów UE w wyniku wydarzeń związanych ze zmianami klimatycznymi. Zdjęcie: Eurostat/EEA

Z danych EEA opublikowanych na początku 2022 r. wynika, że ​​w latach 1980–2020 straty gospodarcze spowodowane ekstremalnymi zjawiskami klimatycznymi wyniosły 487 miliardów euro.

Niemcy straciły prawie 108 miliardów euro, Francja prawie 99 miliardów euro, a Włochy nieco ponad 90 miliardów euro. EEA twierdzi, że ekstremalne warunki pogodowe i klimatyczne odpowiadają za około 80% całkowitych strat gospodarczych spowodowanych „zagrożeniami naturalnymi” w bloku składającym się z 27 państw.

Budowanie zielonej przyszłości

UE planuje stać się pierwszym na świecie blokiem neutralnym pod względem emisji dwutlenku węgla do 2050 r. Jej Zielony Ład przewiduje wydanie jednego biliona euro na „zrównoważone inwestycje” do 2030 r., a także szereg działań dla sektorów obejmujących budownictwo, różnorodność biologiczną, energię, transport i produkcję żywności.

Jej strategia adaptacyjna określa również „długoterminową wizję UE, która ma stać się społeczeństwem odpornym na zmianę klimatu, w pełni przystosowanym do nieuniknionych skutków zmiany klimatu do 2050 r.”. Ma cztery główne cele: uczynienie adaptacji mądrzejszą, szybszą i bardziej systematyczną oraz wspieranie międzynarodowych działań na rzecz odporności na zmianę klimatu.

UE twierdzi, że jej system handlu uprawnieniami do emisji stanowi kamień węgielny jej wysiłków na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Utworzony pierwotnie w 2005 r., jest pierwszym dużym rynkiem emisji dwutlenku węgla na świecie i pozostaje największym

Emisje gazów cieplarnianych w UE spadły o 32% w latach 1990–2020. Eurostat twierdzi, że tendencja ta wynika w dużej mierze z poprawy efektywności energetycznej i większego wykorzystania energii odnawialnej.

Wykresy przedstawiające emisję gazów cieplarnianych według kraju, zmiana bezwzględna w latach 1990-2020

W ciągu trzech dekad emisje spadły o ponad 1,5 miliarda ton ekwiwalentu CO2. Zdjęcie: Eurostat/EEA

Odkryć

Jak Światowe Forum Ekonomiczne walczy z kryzysem klimatycznym?

Centrum Natury i Klimatu Światowego Forum Ekonomicznego przyspiesza działania dotyczące zmiany klimatu i zrównoważenia środowiskowego, systemów żywnościowych, gospodarki o obiegu zamkniętym i łańcuchów wartości oraz przyszłości rozwoju międzynarodowego.

  • Za pośrednictwem Global Plastic Action Partnership Forum jednoczy rządy, biznes i społeczeństwo obywatelskie, aby kształtować bardziej zrównoważony świat poprzez eliminację zanieczyszczeń tworzywami sztucznymi.
  • Globalne firmy współpracują za pośrednictwem inicjatywy Forum 1t.org, aby wesprzeć 1 bilion drzew do 2030 r., a ponad 30 firm zobowiązało się już do ochrony, przywracania i uprawy ponad 3,6 miliarda drzew w ponad 60 krajach.
  • Dzięki partnerstwu ze specjalnym wysłannikiem prezydenta USA ds. klimatu Johnem Kerrym i ponad 50 globalnymi przedsiębiorstwami Forum zachęca firmy do przyłączenia się do Koalicji First Movers i inwestowania w innowacyjne zielone technologie, aby umożliwić zerową emisję netto do 2050 r.
  • Forum skupia światowych liderów, aby zmniejszyć wpływ łańcuchów wartości na środowisko i urzeczywistnić możliwości, jakie daje gospodarka o obiegu zamkniętym o wartości 4,5 biliona dolarów. Afrykański sojusz na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym finansuje przedsiębiorców działających w gospodarce o obiegu zamkniętym oraz działania związane z gospodarką o obiegu zamkniętym w Rwandzie, Nigerii i Republice Południowej Afryki, natomiast projekt Circular Electronics w Chinach pomaga firmom zmniejszyć i poddać recyklingowi 50% e-odpadów do 2025 r.
  • Od uruchomienia w 2020 r. otwarta platforma innowacji UpLink Forum przyjęła ponad 40 000 użytkowników, którzy pracują nad ponad 30 wyzwaniami związanymi z pozyskiwaniem rozwiązań w odpowiedzi na kryzys klimatyczny.
  • Ponad 1000 partnerów z sektora prywatnego, rządu i społeczeństwa obywatelskiego współpracuje za pośrednictwem Grupy ds. Zasobów Wodnych 2030, aby zapewnić wszystkim dostępność wody i infrastrukturę sanitarną oraz zrównoważone zarządzanie nią do roku 2030. Grupa zapewniła finansowanie programów związanych z wodą o wartości blisko 1 miliarda dolarów.

Skontaktuj się z nami, aby uzyskać więcej informacji o tym, jak się zaangażować.

Zmiany klimatyczne zaszkodzą światowemu wzrostowi gospodarczemu

Jeśli nie zostaną podjęte żadne działania w celu łagodzenia skutków zmian klimatycznych, gospodarka światowa może stracić aż do 18% PKB do 2050 r. – ostrzega Swiss Re Institute. Ubezpieczyciel szacuje, że jeśli zostaną podjęte pewne działania, liczba ta spadnie do 11–14% i może wynieść zaledwie 4%, jeśli zostaną osiągnięte cele określone w porozumieniu paryskim z 2015 r.

Z raportu firmy z 2021 r. wynika, że ​​Europa może obecnie stracić około 11% swojego PKB, a Stany Zjednoczone prawie 10%. Jednak najbardziej ucierpiałyby gospodarki azjatyckie, a w najsurowszym scenariuszu Chiny byłyby narażone na ryzyko utraty prawie 24% swojego PKB.

„Nasza analiza pokazuje korzyści z inwestowania w gospodarkę zero netto” – powiedział Jérôme Haegeli, główny ekonomista Grupy Swiss Re. „Na przykład dodanie zaledwie 10% do 6,3 biliona dolarów rocznych inwestycji w infrastrukturę globalną ograniczyłoby średni wzrost temperatury do poniżej 2° C. To tylko ułamek straty w światowym PKB, przed którą stoimy, jeśli nie podejmiemy odpowiednich działań”.