Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Przy obecnym tempie postępu osiągnięcie równości płci zajęłoby 171 lat, jak wynika z nowego raportu ONZ, w miarę jak instytucje zbudowane w celu zwiększania zysków są pozbawiane środków i demobilizowane.
Co zaskakujące, ani jeden wskaźnik celu zrównoważonego rozwoju dotyczącego równości płci (SDG 5) nie jest na dobrej drodze do osiągnięcia do 2030 r., czyli pierwotnego terminu, wedługMigawka dotycząca płci 2026.
Cele te obejmują położenie kresu dyskryminacji, przemocy ze względu na płeć i szkodliwym praktykom, takim jak przymusowe małżeństwa i okaleczanie żeńskich narządów płciowych, a także zapewnienie pełnego udziału kobiet w przywództwie oraz zabezpieczenie praw gospodarczych i własności.
Adres URL tweeta
Przeczytaj pełny raportTutaj.
Kto sprawuje władzę?
Kobiety w dalszym ciągu napotykają systemowe bariery utrudniające wejście do życia politycznego.
Raport ONZ podkreśla utrzymującą się koncentrację władzy politycznej wśród mężczyzn i stwierdza, że w sześciu na siedem krajów kierują obecnie mężczyźni.
Rzeczywiście, koszt ubiegania się o urząd może przekroczyć 100-krotność średniego dochodu na mieszkańca w kraju, z wyłączeniem wielu kobiet jeszcze przed rozpoczęciem wyścigu. W niektórych krajach aż osiem na dziesięć kobiet ubiegających się o urząd spotyka się z przemocą w życiu publicznym.
Nawet jeśli kobiety wchodzą do rządu, są nieproporcjonalnie odsuwane od tek zapewniających najwyższe bezpieczeństwo i władzę gospodarczą. Blisko dziewięciu na 10 ministrów obrony i ponad ośmiu na 10 ministrów finansów to mężczyźni.
Poza rządem kobiety stanowią zaledwie 6% dyrektorów generalnych na całym świecie i przewodzą mniej niż 20% sądów najwyższych, pozostawiając decyzje kształtujące biznes, prawo, zatrudnienie i gospodarkę światową w przeważającej mierze w rękach mężczyzn.
W raporcie podkreślono, że ta nierównowaga poważnie podważa demokrację, ponieważ kraj nie może w pełni przestrzegać praw człowieka i zasad demokracji, podczas gdy połowa jego populacji nie ma równego głosu w zakresie przywództwa i podejmowania decyzji.
Przemoc i dyskryminacja
Miliony kobiet na całym świecie nadal doświadczają niezwykle poważnych form przemocy i dyskryminacji.
Prawie jedna na pięć dziewcząt wychodzi za mąż przed ukończeniem 18. roku życia, a szacunkowo 230 milionów kobiet i dziewcząt na całym świecie przeżyło okaleczenie żeńskich narządów płciowych.
Prawie jedna na trzy kobiety na świecie doświadczyła w swoim życiu przemocy ze strony partnera lub przemocy seksualnej, a tylko w ciągu ostatnich 12 miesięcy 316 milionów kobiet doświadczyło przemocy fizycznej lub seksualnej ze strony partnera.
Co ważne, z raportu wynika, że ani jeden kraj nie osiągnął pełnej równości prawnej, a w 51 procentach ze 131 badanych krajów nadal występują znaczne luki prawne.
Prawie dwie trzecie krajów nie zapewnia żadnej ochrony prawnej kobiet do ziemi lub zapewnia ją w niewielkim stopniu, tworząc znaczące bariery w posiadaniu ziemi i bezpiecznym jej użytkowaniu. Mniej niż 30 procent badanych krajów zapewnia wspólną rejestrację gruntów lub udział kobiet w zarządzaniu gruntami.
Już nie priorytet
Rozwiązanie tych kwestii również zostało usunięte z programów priorytetowych.
W obliczu coraz większych cięć w finansowaniu pomocy rozwojowej programy przeciwdziałające nierównościom płci najbardziej ucierpiały, a finansowanie spadło do najniższego poziomu od 2021 r.
W ciągu ubiegłych dwóch lat budżet operacyjny jednego na cztery instytucjonalne mechanizmy na rzecz równości płci został obcięty, a w jednym na trzy mechanizmy instytucjonalne w tym samym okresie uległy erozji.
Tymczasem w obliczu cięć w finansowaniu 42 procent podmiotów ONZ zgłasza osłabienie swoich wysiłków na rzecz równości płci.
„Z raportu Gender Snapshot 2026 wynika, że nie jest to nieuniknione” – powiedziała Li Junhua, Podsekretarz Generalny ONZ ds. Gospodarczych i Społecznych.
„To wynik wyborów uwidocznionych za pomocą danych. Inwestowanie w równość płci, instytucje i systemy statystyczne, które je rozliczają, nie jest kosztem. To najszybsza droga powrotna do zawartej w Agendzie 2030 obietnicy równej władzy dla wszystkich.”
