Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
W Gazie 10-letni Anas jest jednym z trójki rodzeństwa, które urodziło się bez nóg i z tylko dwoma palcami u każdej dłoni. Mają trudności z samodzielnym poruszaniem się i wykonywaniem codziennych czynności, takich jak jedzenie i pisanie.
Dzięki funduszom z Biura Koordynacji Pomocy ONZ (OCHA) i pomimo trwającej przemocy w Strefie Gazy, międzynarodowa organizacja pozarządowa EducAid pomogła trójce rodzeństwa uzyskać spersonalizowane urządzenia, które pomogą im zaspokoić ich codzienne potrzeby.
Anas: „Jestem bardzo szczęśliwy”
Zanim otrzymał wsparcie, Anas w dużym stopniu polegał na czołganiu się, używając rąk, a matka często musiała go nosić.
Pisanie i jedzenie również były szczególnym wyzwaniem ze względu na słabą równowagę i ograniczony chwyt dłoni.
EducAid unowocześnił swój wózek inwalidzki, dodając zdejmowany stolik dla wózka inwalidzkiego i adaptacyjną wodoodporną osłonę dolną część ciała.
Otrzymał także dostosowany do potrzeb uchwyt do pióra i regulowany, pochylony stolik, dzięki którym łatwiej mu się uczyć, a także pomoce do chodzenia na rękach, które pozwalają mu na bardziej niezależne poruszanie się.
„Jestem bardzo szczęśliwy i bardzo cię kocham” – powiedział zespołowi wsparcia.
Jego matka była również bardzo wdzięczna za te ulepszenia.
„Dziś te narzędzia pomocnicze pomogły mu stać się bardziej niezależnym, zwłaszcza w pisaniu i jedzeniu” – powiedziała.
Sujood: „Czuję, że komuś na mnie zależy”
Sujood, starsza siostra Anas, to 17-letnia dziewczyna z podobną niepełnosprawnością. Urodziła się także bez nóg i z dwoma palcami u każdej ręki, co znacznie ograniczało jej mobilność i niezależność.
Aby rozwiązać te problemy, firma EducAid zapewniła kompleksowy zestaw rozwiązań, w tym wózek inwalidzki w rozmiarze 40 wyposażony w zdejmowany stół jadalny oraz regulowany skośny stół do codziennego użytku.
„Po raz pierwszy mam własne krzesło. Spałam w nim, żeby żadne z rodzeństwa mi go nie odebrało” – powiedziała Sujood. „Czuję, że komuś na mnie zależy”.
Ponadto, podobnie jak jej brat Anas, otrzymała adaptacyjną wodoodporną osłonę dolną część ciała i podpórkę na dłonie, która pomaga jej się poruszać i chroni dłonie, gdy to robi.
Przed tymi urządzeniami pisanie było wyczerpujące i wymagało położenia się. Dzięki nowemu krzesłu i stołowi może wygodnie pisać.
„To krzesło pomoże mi spełnić moje marzenia i studiować dziedzinę, którą kocham, czyli media. Teraz mogę wychodzić z namiotu, nie niszcząc ubrań” – powiedziała.
Mahomet: „Moje ubrania już się nie brudzą”
15-letni Mohammad również urodził się bez nóg i miał tylko dwa palce u każdej ręki.
EducAid zbadał jego potrzeby zarówno w środowisku szkolnym, jak i domowym, a następnie zaprojektował i wyprodukował w swoich warsztatach i laboratoriach szereg niestandardowych urządzeń, aby sprostać konkretnym wyzwaniom, przed którymi stoi.
Jednym z finalnych produktów był specjalnie przystosowany wózek inwalidzki z deskorolką, który Mohammad uwielbia za swoją mobilność.
„Uchwyty chronią dłonie Mahometa przed ranami, poślizgiem i trudami pełzania” – powiedziała jego matka. „Stół jest bardzo pomocny i był bardzo szczęśliwy, korzystając z małego krzesła do deskorolki. Krzesło z komodą zrobiło ogromną różnicę. „
Podobnie jak jego siostra Sujood cieszy się większą swobodą ruchu.
„Jestem bardzo zadowolony ze stołu – moje ubrania już się nie brudzą” – powiedział.
„Dzieci wyróżniają się w nauce, chętnie się uczą i naprawdę zasługują na szansę” – stwierdziła ich nauczycielka, która zauważyła, że dzieci „zaczęły pisać skuteczniej”.
Możesz pomóc dzieciom takim jak Anas, Sujood i Mohammad cieszyć się dzieciństwem i osiągnąć swój pełny potencjał, wnosząc swój wkład Tutaj.
