Ten artykuł został napisany wyłącznie dla The European Sting przez panią Aminę Rafi, studentkę trzeciego roku medycyny w Avicenna Medical College w Lahore w Pakistanie. Jest związana z Międzynarodową Federacją Stowarzyszeń Studentów Medycyny (IFMSA), serdecznym partnerem The Sting. Opinie wyrażone w tym artykule należą wyłącznie do autorów i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko IFMSA na ten temat ani The European Sting.
Studenci medycyny są szkoleni w zakresie korygowania błędnych przekonań na temat zapalenia wątroby. Ale co się stanie, gdy te same błędne przekonania pojawią się wśród przyszłych lekarzy korygujących?
Co roku 28 lipca na całym świecie obchodzony jest Światowy Dzień Wirusowego Zapalenia Wątroby, który przypomina, że miliony osób w dalszym ciągu borykają się z chorobami, którym można zapobiec z powodu późnej diagnozy, dezinformacji i nierównego dostępu do opieki zdrowotnej. Kampania WHO koncentruje się na przełamywaniu barier między ludźmi a potrzebną im opieką. Zanim jednak usuniemy te bariery w naszych społecznościach, musimy zadać sobie pytanie: ile osób nadal stoi w naszych szkołach medycznych?
Dlatego przeprowadziliśmy ankietę wśród ponad 200 studentów medycyny i pokrewnych studentów medycyny w Avicenna Medical College na temat tego, co wiedzą, wierzą i robią na temat zapalenia wątroby. Niektóre z nich działały uspokajająco. Większość nie była.
93% prawidłowo określiło kontakt krew-krew jako główną drogę przenoszenia zapalenia wątroby. Wystarczy jednak zadać ostrzejsze pytanie, a obraz szybko się zmieni: 57% albo uważa, że wirusowemu zapaleniu wątroby typu C można zapobiec poprzez szczepienie, albo nie ma pewności. To nie jest. W odróżnieniu od wirusowego zapalenia wątroby typu B nie ma szczepionki na wirusowe zapalenie wątroby typu C. To rozróżnienie, które studenci będą pewnego dnia musieli wyjaśnić pacjentowi.
Wcześniejsze numery ćwiczeń były trudniejsze do odczytania. 60% osób nigdy nie poddało się badaniom przesiewowym ani testom na zapalenie wątroby. Ponad 30 procent nie zostało w pełni zaszczepionych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pomimo rutynowego narażenia klinicznego. A 81% nigdy nie uczestniczyło w ani jednym seminarium ani warsztacie na ten temat, mimo że 84% stwierdziło, że obejmowało je ich program nauczania.
Otwarte odpowiedzi uczyniły sprawę konkretną. Najczęściej powtarzanym błędnym przekonaniem było to, że zapalenie wątroby rozprzestrzenia się poprzez przypadkowy kontakt, uściski dłoni, przytulanie, dzielenie się jedzeniem. Kilku uczniów uważało, że jest to od razu nieuleczalne lub że każdy rodzaj zapalenia wątroby zachowuje się tak samo. Jest to grupa, która zaraz zacznie diagnozować pacjentów i doradzać im, niosąc błędne przekonania opinii publicznej.
Była jedna liczba, która dawała nadzieję. Pięćdziesiąt pięć procent stwierdziło, że pomogłoby w zorganizowaniu sesji uświadamiającej prowadzonej przez uczniów lub w niej uczestniczyło, a kolejne 24% stwierdziło, że być może. Gotowość istnieje. Po prostu jeszcze o to nie poproszono.
Zamknięcie tej luki nie wymaga nowego finansowania ani infrastruktury. Potrzebni są uczniowie, którzy mogliby z nim biegać, sesje edukacji rówieśniczej, akcje profilaktyczne w kampusach, rozmowy, które uchwycą mit o przypadkowym kontakcie, zanim dotrze on do pacjenta, oraz szkoły chcące udostępnić tę salę do pracy. Ponieważ w tej chwili tej luki nie ma w programie nauczania. Dotyczy to 57% z nas, którzy wciąż nie wiedzą, że na wirusowe zapalenie wątroby typu C nie ma szczepionki.
O autorze
Amina Rafi jest studentką trzeciego roku medycyny w Avicenna Medical College w Lahore w Pakistanie. Pełni funkcję wiceprezesa Ravish Avicenna i jest ambasadorką Research Bridge MD, przyczyniając się do przywództwa studentów, wspierania badań i inicjatyw akademickich. Zainteresowanie edukacją medyczną zainspirowało ją do przeprowadzenia tej ankiety, w celu sprawdzenia wiedzy na temat zapalenia wątroby i błędnych przekonań wśród rówieśników. Amina wierzy, że wzmacnianie pozycji studentów medycyny poprzez edukację opartą na dowodach i znaczący dialog jest niezbędne dla poprawy opieki nad pacjentem i poprawy zdrowia publicznego.
