Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
W opublikowanym w piątek raporcie Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) stwierdziła, że presja na zasoby słodkiej wody rośnie wraz ze wzrostem zapotrzebowania w regionach dotkniętych niedoborami.
Zapewnia aktualne informacje na temat dostępności wody odnawialnej, która odnosi się do ilości słodkiej wody uzupełnianej każdego roku w rzekach i warstwach wodonośnych w wyniku opadów.
Według badania AQUASTAT Water Data Snapshot z 2025 r. dostępność wody odnawialnej na osobę spadła o siedem procent w ciągu ostatniej dekady – z 5 326 do 5 719 metrów sześciennych (m3).
Regiony takie jak Afryka Północna, Azja Południowa i Azja Zachodnia mają najniższe zasoby słodkiej wody na mieszkańca Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Katar i Jemen miejscu wśród krajów z najniższą całkowitą ilością wody odnawialnej.
Adres URL tweeta
Zwiększony pobór słodkiej wody
W kilku regionach w ostatnich latach zaobserwowano również wzrost poboru słodkiej wody, co dodatkowo zwiększa obciążenie już obciążonych dorzeczy i warstw wodonośnych.
„Największy wzrost odnotowano w Afryce Północnejprzy wzroście poboru słodkiej wody o 16 procent” – czytamy w raporcie.
Większość poboru na całym świecie, prawie 70 procent, pochodziła ze źródeł wód powierzchniowych, a 23 procent z wód gruntowych.
Woda dla rolnictwa
Rolnictwo pozostaje największym sektorem wykorzystującym wodę, odpowiadającym za około 72% poboru słodkiej wody na całym świecie. Na drugim miejscu znalazły się sektory przemysłowy i usługowy z udziałem odpowiednio 15 proc. i 13 proc.
Sześćdziesiąt sześć krajów przeznaczyło ponad 75 procent całkowitego poboru słodkiej wody na rolnictwo.
Dla Afganistan, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna, Mali, Nepal, Somalia i Sudan odsetek ten wynosił 95%.
Zmiana dostępności i popytu
Raport pokazuje również, jak dostępność i zapotrzebowanie na wodę zmieniają się w poszczególnych regionach.
Obejmuje to Afrykę Północną, gdzie dostępność słodkiej wody na głowę pozostaje jedną z najniższych na świecie, a pobór wody wzrósł o 16 procent w ciągu ostatnich 10 lat.
W Azji Zachodniej – która według raportu obejmuje większość krajów Bliskiego Wschodu – szybki wzrost demograficzny i popyt na produkty rolne przyczyniają się do zwiększonej presji na ograniczone dostawy.
Nawadnianie i wydajność
W raporcie podkreślono także duże różnice w efektywności nawadniania i wykorzystania wody na gruntach uprawnych.
„W niektórych częściach Ameryki Łacińskiej i Azji nawadnianie zapewnia dużą część produkcji roślinnej, podczas gdy w Afryce Subsaharyjskiej nawadniane pola uprawne stanowią jedynie niewielki ułamek wszystkich gruntów uprawnych, co odzwierciedla utrzymujące się luki w dostępie do infrastruktury wodnej” – stwierdziło FAO.
Na poziomie krajowym, Bahrajn, Egipt, Arabia Saudyjska, Surinam i Uzbekistan zgłosiło najwyższy zasięg nawadniania. Ponad 90 procent gruntów uprawnych w tych krajach jest wyposażonych w infrastrukturę nawadniającą.
Z kolei w około 35 krajach – głównie w Afryce Subsaharyjskiej – nawadniano mniej niż jeden procent gruntów uprawnych.
