Ten artykuł został napisany wyłącznie dla The European Sting przez panią Nimrę Ishfaq, studentkę medycyny z Dubaju. Jest związana z Międzynarodową Federacją Stowarzyszeń Studentów Medycyny (IFMSA), serdecznym partnerem The Sting. Opinie wyrażone w tym artykule należą wyłącznie do autorów i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko IFMSA na ten temat ani The European Sting.
Kiedy mają miejsce katastrofy, konflikty, a nawet przesiedlenia, konsekwencje i straty zdrowotne wykraczają poza początkową sytuację nadzwyczajną. Opieka nad zdrowiem matki i programy szczepień są często wstrzymywane. Co więcej, zarządzanie chorobami przewlekłymi zostaje zakłócone, a zaopatrzenie medyczne zagrożone. Jednak za każdym kryzysem kryje się ukryta historia systemów opieki zdrowotnej.
Łatwo jest pomyśleć, że znaczące zaangażowanie musi poczekać do ukończenia studiów i uzyskania pełnej wiedzy klinicznej. Jednak wywarcie wpływu nie wymaga dyplomu, ponieważ studenci już tworzą połączoną, ogromną, ambitną społeczność wyposażoną w umiejętności cyfrowe, zdolności adaptacyjne i świeże perspektywy. Organizacje takie jak IFMSA lub międzynarodowe sieci studenckie często mogą łączyć lokalne doświadczenia z globalnym poparciem, wzmacniając głosy populacji o niedostatecznym wsparciu.
Pierwszym priorytetem jest gotowość: budowanie wiedzy na temat zasad humanitarnych, zrozumienie podstaw medycyny katastrof i pierwszej pomocy psychologicznej oraz zdobycie kompetencji kulturowych niezbędnych do zaspokojenia różnorodnych potrzeb populacji. Opowiadanie się za włączeniem takich tematów do programów nauczania medycyny może przyczynić się do wzmocnienia systemu świadczenia opieki zdrowotnej.
Po drugie, kluczowe znaczenie ma wykorzystywanie umiejętności tam, gdzie są przydatne, zwłaszcza poprzez działania takie jak wolontariat, udział w programach pomocy społecznej oraz wkład w edukację zdrowotną, gromadzenie i analizę danych. Pomoc humanitarna powinna dotrzeć do regionów dotkniętych kryzysami i osób wysiedlonych ze swoich domów, które napotykają bariery w dostępie do opieki. Celem jest przygotowanie dobrze wyszkolonych, kompetentnych studentów, którzy wnoszą wartość dodaną poprzez działania wspierające.
Po trzecie, rzecznictwo jest niezbędne w opiece zdrowotnej, ponieważ promuje równość i sprawiedliwość w dostępie do opieki zdrowotnej dla wszystkich osób, niezależnie od rasy czy statusu społecznego. Oznacza to, że uczniowie powinni wypowiadać się przeciwko przemocy wobec pracowników służby zdrowia i odpowiedzialnie korzystać z mediów społecznościowych, odpowiadając na dezinformacje i korygując je, a nie je rozpowszechniając.
Badania i medycyna oparta na faktach stały się niezbędnymi elementami praktyki lekarskiej, ponieważ umożliwiają studentom rozpoznanie potrzeb zdrowotnych społeczności i przełożenie ich na dowody naukowe poprzez analizę wiarygodnych informacji, które można wykorzystać z korzyścią dla społeczeństwa.
W dobie postępu w telemedycynie, technologii i zdrowiu cyfrowym pracownicy służby zdrowia mogą w czasach kryzysu oferować opiekę z dowolnej części świata. Mapy cyfrowe i narzędzia GIS mogą określić, gdzie znajdują się przesiedlone populacje i gdzie znajdują się funkcjonalne kliniki. Cyfrowe systemy raportowania mogą wykazać ogniska chorób zakaźnych i zidentyfikować dotknięte społeczności, umożliwiając wcześniejszą reakcję i gotowość.
Ogólnie rzecz biorąc, studenci mogą odegrać zasadniczą rolę, pełniąc wolontariat w klinikach dla uchodźców i migrantów oraz w domach kultury. Mogą pomóc ludziom pokonać bariery w zakresie wiedzy zdrowotnej poprzez opracowanie narzędzi z funkcjami wielojęzycznymi i połączyć populację z najbliższymi placówkami opieki zdrowotnej, takimi jak opieka położnicza, pomoc w szczepieniach, wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego, a nawet leczenie chorób przewlekłych, pomagając w wyborze i czasie przyjmowania leków za pomocą telemedycyny. Ponadto studenci uniwersytetów mogą zwiększyć gotowość, oferując warsztaty z zakresu medycyny katastrof i edukację humanitarno-zdrowotną. Studenci mogą pomagać w uzasadnionych inicjatywach zbierania funduszy i zapewnianiu ciągłości opieki poprzez przechowywanie dokumentacji medycznej, historii szczepień i informacji medycznych, minimalizując utratę informacji klinicznych podczas przesiedlenia.
Studenci mogą w znaczący sposób przyczynić się do wysiłków humanitarnych w ramach swojego poziomu szkolenia.
O autorze
Nimrah Ahmer Afaq jest studentką medycyny na Uniwersytecie Medycznym w Dubaju i bardzo interesuje się zdrowiem na świecie, badaniami onkologicznymi i edukacją medyczną. Pełni funkcję Ambasadorki Szkoły w Krajowym Studenckim Instytucie Badawczym (NSRI), Przedstawiciela Studentów w Komisji Programowej Lekarstwa oraz współzałożycielki i Współprzewodniczącej Klubu Kardiologicznego. Reprezentowała Uniwersytet Medyczny w Dubaju na konferencji Advance HE Teaching and Learning Conference w Sheffield w Wielkiej Brytanii, prezentując badania dotyczące uczenia się opartego na badaniach w edukacji zdrowotnej. Jej opublikowane prace obejmują minirecenzję w Frontiers in Oncology. Pasjonuje się zdrowiem humanitarnym, rzecznictwem studentów i wzmacnianiem świadczenia opieki zdrowotnej w sytuacjach kryzysowych.
