Ten artykuł powstał we współpracy z Komisją Europejską.
Komisja Europejska zatwierdziła, zgodnie z unijnym rozporządzeniem w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, proponowaną fuzję producentów powłok AkzoNobel I Axalta. Zatwierdzenie uzależnione jest od pełnego wywiązania się ze zobowiązań złożonych przez obie spółki.
AkzoNobel to holenderska międzynarodowa grupa zajmująca się produkcją i sprzedażą farb i powłok do użytku konsumenckiego i przemysłowego, działająca w ponad 150 krajach.
Axaltaz siedzibą w Stanach Zjednoczonych, produkuje i sprzedaje wysokowydajne systemy i produkty powłokowe, działając w ponad 140 krajach.
Dochodzenie Komisji
Komisja miała obawy, że transakcja w pierwotnie zgłoszonej formie znacznie ograniczy konkurencję na rynkach powłok do renowacji pojazdów („VR”) w Europejskim Obszarze Gospodarczym („EOG”). Powłoki te są używane przez warsztaty do naprawy uszkodzonych lub używanych samochodów. W tym celu farba musi jak najbardziej odpowiadać kolorowi postarzanego pojazdu. Uzyskanie odpowiedniego koloru opiera się na zaawansowanym skanowaniu i dopasowaniu do baz danych kolorów. Dokonują tego warsztaty, korzystając ze sprzętu pochodzącego od dostawców powłok.
Cztery największe firmy produkujące powłoki VR odpowiadają łącznie za aż 80–90% sprzedaży na poziomie EOG i stanowią większość rynku w prawie wszystkich państwach członkowskich EOG. Axalta jest liderem rynku tych produktów w EOG, natomiast AkzoNobel jest czwartym co do wielkości. Poza czterema największymi przedsiębiorstwami wszyscy pozostali dostawcy powłok VR mają udziały w rynku w całym EOG poniżej 5%.
W szczególności dochodzenie Komisji wykazało, że:
- Rynki powłok VR są już bardzo skoncentrowane. Axalta i AkzoNobel łącznie miałyby bardzo silną pozycję rynkową na poziomie EOG i na poziomie krajowym.
- Klienci, którymi są przede wszystkim warsztaty naprawcze, nie mogą łatwo przejść na innych dostawców powłok VR, ponieważ korzystają również ze sprzętu skanującego i mieszającego swoich dostawców.
- Efektywność zaproponowana przez strony nie była wystarczająco uzasadniona ani wystarczająco duża, aby zrównoważyć potencjalną szkodę.
Komisja stwierdziła zatem, że warsztaty naprawcze, a ostatecznie także konsumenci, prawdopodobnie staną w obliczu wzrostu cen ze względu na zwiększoną koncentrację rynku i siłę rynkową połączonego przedsiębiorstwa.
Proponowane środki zaradcze
Aby rozwiać wstępne obawy Komisji dotyczące konkurencji, AkzoNobel i Axalta zaproponowały następujące środki zaradcze:
- Do zbycia działalności AkzoNobel w zakresie powłok VR w EOG na rzecz odpowiedniego nabywcy. Obejmuje to wydzielony zakład produkcyjny powłok VR, który może obsłużyć te same ilości, a także wszystkie inne aktywa, umowy o świadczenie usług przejściowych, własność intelektualną i wymagany personel;
- Do znaleźć nabywcę, który już zajmuje się dostawą powłok lub podmiotu przemysłowego w pokrewnej branży.
Te zobowiązania w pełni rozwiać obawy dotyczące konkurencji zidentyfikowane przez Komisję poprzez całkowite zbycie działalności mniejszego z dwóch podmiotów w sektorze powłok VR w EOG. Zamiast zwiększać koncentrację transakcji, nabywca zbywany będzie mógł konkurować z markami, zakładami produkcyjnymi i personelem AkzoNobel.
W następstwie pozytywnych informacji zwrotnych otrzymanych podczas testu rynkowego Komisja stwierdziła, że transakcja, zmodyfikowana w drodze zobowiązań, nie budziłoby już obaw związanych z konkurencją.
Decyzja uzależniona jest od pełnego wywiązania się z zobowiązań. Pod nadzorem Komisji niezależny ekspert będzie monitorował ich wdrażanie.
Komisja oceni przydatność nabywców zaproponowanych przez AkzoNobel i Axalta w kontekście odrębnej procedury zatwierdzania nabywcy. Zgodnie z zobowiązaniami AkzoNobel i Axalta mogą przeprowadzić połączenie dopiero po zatwierdzeniu przez Komisję odpowiedniego nabywcy.
Firmy i produkty
AkzoNobel z siedzibą w Holandii jest głównym producentem farb i powłok.
Axalta z siedzibą w Stanach Zjednoczonych jest głównym producentem powłok.
Zasady i tryb kontroli połączeń
Transakcję zgłoszono Komisji w dniu 17 września 2026 r.
Komisja ma obowiązek oceniać fuzje i przejęcia spółek, których obrót przekracza określone progi (patrz art. 1 unijnego rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) oraz zapobiegać koncentracjom, które w znaczący sposób utrudniałyby skuteczną konkurencję na terenie EOG lub jakiejkolwiek jego istotnej części.
Zdecydowana większość zgłoszonych połączeń nie powoduje problemów w zakresie konkurencji i jest zatwierdzana po rutynowej kontroli. Od momentu zgłoszenia transakcji Komisja ma zazwyczaj 25 dni roboczych na podjęcie decyzji, czy udzielić zgody (etap I), czy rozpocząć szczegółowe dochodzenie (faza II). Jeżeli na etapie I zaproponowane zostaną zobowiązania, Komisja ma 10 dodatkowych dni roboczych, co zwiększa całkowity czas trwania sprawy na etapie I do 35 dni roboczych, tak jak w tym przypadku.
Aby uzyskać więcej informacji
Więcej informacji będzie dostępnych na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji, w publicznym rejestrze spraw pod numerem sprawy M.12269.
