Karmenu Vella, członek KE odpowiedzialny za środowisko, gospodarkę morską i rybołówstwo, podczas ceremonii zorganizowanej w Brukseli wręczył trofea zwycięzcom konkursu Natura 2000. (Usługi audiowizualne WE, 21.05.2015)
Rozmowy ONZ prowadzone w kontekście 10-dniowej konferencji klimatycznej w Bonn mają ogromne znaczenie dla przygotowania ostatecznego porozumienia, które za 6 miesięcy musi zostać podpisane na szczycie klimatycznym w Paryżu. Dlatego też urzędnicy ze 190 krajów zebrali się w niemieckim mieście, aby omówić między innymi kwestie klimatyczne potrzebę powstrzymania wzrostu temperatury o więcej niż 2 stopnie.o C, powyżej poziomu przedindustrialnego. Wydaje się, że sześć lat po porażce Kopenhagi nadszedł czas na bardziej przyziemne porozumienie, w ramach którego konieczne będą kompromisy ze wszystkich stron. Chociaż bardzo trudno wszystkich zadowolić, zdaniem Christiany Figueres, Sekretarz Wykonawczej Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu, nastawienie do negocjacji jest bardziej pozytywne. Co zaskakujące, sześć europejskich firm naftowo-gazowych wysłało list do ONZ z prośbą o poradę, w której wyraził swoją „chęć” wniesienia wkładu w politykę dotyczącą zmian klimatycznych. Krótko mówiąc, sugerują wdrożenie technik ograniczających globalne ocieplenie. Niemniej jednak UE powinna otrzymać całą możliwą pomoc, aby przewyższyć liczebnie straty krajów, które nie wnoszą tak dużego wkładu jak UE. Zatem nawet jeśli UE jest jednym z najlepszych promotorów polityki środowiskowej, nie jest w stanie sama zmienić klimatu. W związku z tym bardzo ważne jest, aby przywódcy UE podjęli próbę przekonania swoich odpowiedników w sprawie zmian klimatycznych podczas szczytu G7, który odbędzie się w dniach 7-8 czerwca. Byłaby to świetna okazja, aby popchnąć sprawy do przodu i promować 2o Porozumienie C, które zostało porzucone w 2009 r. Jest jeszcze za wcześnie. Nie wydaje się, aby negocjacje, które obecnie toczą się, posunęły się dalej. Powstał już około 90-stronicowy tekst zawierający propozycje, jak ograniczyć emisję gazów cieplarnianych, promować technologie zielonej energii i wyznaczyć długoterminowy cel klimatyczny. Jednak tekst ten należy poddać dokładnej filtracji, ponieważ wiele z tych propozycji pokrywa się lub jest ze sobą sprzecznych. Wydaje się, że każdy naród przyszedł z dobrą wolą, aby powstrzymać zmiany klimatyczne, ale będzie się starał to zrobić w ramach swoich sił i granic. Oznacza to, że niestety klimat i w konsekwencji cel 2o C nie będzie ich priorytetem numer jeden. Optymizm ONZ a rzeczywistość Szefowa ONZ ds. klimatu Christiana Figueres jest przekonana, że w Paryżu zostanie osiągnięte porozumienie, a przywódcy polityczni będą starali się wykorzystać to, co dokładnie może zapewnić zielona gospodarka. W szczególności stwierdziła w RTCC, że: „Rośnie dynamika i podekscytowanie, ale najważniejsze jest to, że rośnie świadomość, że nie tylko jest to możliwe, ale także leży to w najlepszym interesie wszystkich. To naprawdę punkt zwrotny w tej sprawie. ” Z drugiej jednak strony stanowisko Chin w dyskusjach na temat zmian klimatycznych oraz trudności z zatwierdzaniem ustaw w Kongresie USA uważane są za główne przeszkody w osiągnięciu wykonalnego i silnego porozumienia. Największy emitent gazu (Chiny) nie oświadczył jeszcze, że zrobi wszystko, co w jego mocy, aby zapobiec wzrostowi temperatury powyżej progu 2 stopnio C, podczas gdy Kongres USA nie zatwierdzi porozumienia, jeśli zostanie ono poddane głosowaniu, twierdzi francuski minister spraw zagranicznych Laurent Fabius. To ostatnie pokazuje, jak trudne jest zawarcie porozumienia w tej sprawie, gdy trudno jest manewrować „ciężkimi graczami”, takimi jak Stany Zjednoczone i Chiny. Czy duże unijne korporacje pomogą klimatowi? Niedawny nagły list dyrektorów generalnych grupy sześciu unijnych firm naftowych i gazowych do ONZ był zaskoczeniem. To pierwsza interwencja sektora biznesowego w sposób budzący obawy i przemyślenia. To posunięcie jest o tyle dziwne, że firmy zazwyczaj uczestniczą w takich spotkaniach jako obserwatorzy, a nigdy jako uczestnicy na żywo. Ale co dokładnie było „zabawną” częścią ich listu? Oświadczyli, że potrzebują porady, która pomoże w walce ze zmianami klimatycznymi. Proponują ponadto ograniczenie wykorzystania węgla do produkcji energii elektrycznej na rzecz oczyszczania spalanego gazu ziemnego, co ograniczyłoby emisję dwutlenku węgla. Być może węgiel nie wydaje się obecnie dobrą inwestycją na przyszłość i ci inwestorzy próbują zdobyć duży kawałek tortu zielonej gospodarki. UE liderem Nie jest tajemnicą, że UE jest bardzo dobrym uczniem i propagatorem polityk przeciwdziałających zmianom klimatycznym i globalnemu ociepleniu. Blokowi udało się dotychczas zredukować emisję gazów cieplarnianych o 19% od 1990 r., podczas gdy gospodarka odnotowała wzrost o 45%. Ponadto jest orędownikiem kwestii klimatycznych w porównaniu z pozostałymi krajami ONZ i obecnie stara się forsować twarde porozumienie klimatyczne, które będzie wiążące dla wszystkich i pomoże w skutecznej regeneracji środowiska. Jednak osiągnięcie takiego porozumienia będzie trudne, gdy każdy stara się promować swój własny interes. Jedyne, co UE może jeszcze zrobić, to spróbować jeszcze bardziej ograniczyć emisję gazów cieplarnianych i zapewnić dalszą pomoc finansową krajom rozwijającym się, aby uporać się z tym długotrwałym problemem. Na koniec jeszcze jedna wielka szansa dla UE na promowanie zmian klimatycznych i cel nr 2o C to szczyt G7, który odbędzie się pod koniec tego tygodnia w Niemczech. Tam przywódcy UE mają przekonać swoich odpowiedników do zjednoczenia się i podjęcia działań w związku z COP21/CMP11 w grudniu przyszłego roku w Paryżu. Obserwuj Chrisa na Twitterze @CAnyfantis
