


Artykuł ten został opublikowany we współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych.
ONZ dodaje nowe środki w zakresie odpowiedzialności, aby lepiej wspierać dzieci, których ojcami są żołnierze sił pokojowych, ogłosiła w czwartek zastępca sekretarza generalnego ds. strategii zarządzania, polityki i zgodności, Catherine Pollard.
Od 2006 roku do organizacji wpłynęło około 800 wniosków o ustalenie ojcostwa i/lub alimentów na rzecz dzieci od personelu operacji pokojowych w przypadkach wykorzystywania i molestowania seksualnego (SEA), powiedział dziennikarzom w Nowym Jorku zastępca rzecznika Sekretarza Generalnego Farhan Haq.
Dzieci „pozostawione”
„Roszczenia dotyczące ojcostwa są jedną z najpoważniejszych konsekwencji SEA i wpływają nie tylko na ofiarę, ale także na pozostawione dzieci– powiedziała pani Pollard.
„Ich ojcowie je porzucili i opuścili misję pokojową, często zanim jeszcze się urodzili. Tacy ojcowie zwykle nie zapewniają alimentów, chyba że są do tego zmuszeni– podkreśliła.
Chociaż poczyniono postępy w zakresie zapobiegania wykorzystywaniu i molestowaniu seksualnemu oraz reagowania na nie, około 500 roszczeń pozostaje nierozwiązanych, w tym 400, w przypadku których ojcostwo nie zostało jeszcze ustalonewedług pana Haq.
Adres URL tweeta
„Niesprawiedliwa sytuacja”
„To niesprawiedliwa sytuacja i robimy wszystko, co w naszej mocy, aby to zmienić, a to jest coś, co możemy zrobić tylko wspólnie z państwami członkowskimi” – podkreśliła pani Pollard.
Rzeczywiście pierwszym krokiem w odpowiedzi na roszczenia dotyczące ojcostwa i alimentów jest upewnienie się, że oskarżony żołnierz sił pokojowych jest biologicznym ojcem, co wymaga dochodzenia i dowodów – zwykle badania DNA na ojcostwo.
Państwa członkowskie być może będą musiały zmusić oskarżonych ojców do poddania się tym testom zgodnie z ustawodawstwem krajowym, stwierdziła pani Pollard.
Bazując na wcześniejszych pracach
Pod koniec 2024 r. ONZ uruchomiła publiczny panel dotyczący ojcostwa, który pokazuje stan rozstrzygania roszczeń o alimenty na rzecz dzieci i ojcostwo w związku z „niebieskimi hełmami”.
Pokazuje, czego dotyczą roszczenia, jak długo są rozpatrywane i jaki jest ich status.
„Ale uznaliśmy, że potrzebne jest więcej szczegółów” – wyjaśniła pani Pollard.
„Więc, rozszerzyliśmy raportowanie publiczne, aby wyraźniej pokazać status roszczeńw tym w celu jasnego określenia, gdzie państwa członkowskie współpracują z nami przy rozpatrywaniu roszczeń, a gdzie nie.”
Oceny te mogą stanowić podstawę przyszłych decyzji o rozmieszczeniu, zauważył Haq.
